Bursa'nın Kestel ilçesine bağlı Kozluören köyünde 508 yıldır sürdürülen gelenek ile köyden erkekler kovulup kadınların hakimiyeti uygulanıyomuş... 508 yıldırda uygulanan bu geleneğin icadını bir erkek Abdal Mehmet Efendi isimli bir erkek yapmış. Neden yapmış, niçin yapmış, pek kestiremesemde iki türlü alternatif düşündüm. Birincisi, karısının baskılarına yenilmiş ve o dönemki idareyi bir gün olsa da hanımına devretmiş. Kendisinin hatrı sayılsın diye de tüm köye benimsetmiş... İkincisi ise hanımların erkeklerin çalışma hayatında yaşadığı zorluğu öğrensin ve eve gelince dırdırdan vazgeçsin diyedir... Evet bunlar benim düşündüğüm alternatifler, Abdal Mehmet Efendi belki de dünyada uygulanması gereken bu uygulamayı küçücük birköyde uygulamış. Belkide hanımlar gerçekten erkeklerin çektiği zorlukları kolaylıkları ya da ne bileyim hayat standartlarını görerek ne yaşandığı fikrine varabilirler. Böylece hayatlar daha kolaylaşır. Ya da tam tersi kolayylıklar, yan gelip yatmalar, fevrilikler kadınları daha da kötüleştirebilir... Zira kendimi düşünüyorum, ya da yaşadığım şehrin erkekleri ile hanımlarının yer değiştiğini. Öncelikle Valimiz Amir Çiçek’in eşi Hülya Hanım gerçekten iyi bir yönetici olur ve titizlikle işleri yürütebilirdi. Belediye Başkanımızı Yusuf Başer’in eeşi Neriman Hanım biraz duygusallıktan kaybetse de onunda iyi bir yönetici olacağına inanıyorum. Aşağıya doğru inercek olursak, tanıdığım bir çok bürokratın eşleride layıkıyla yaparlardı görevlerini... Tek endişem esnaf hanımları, onlar biraz zorlanırdı galiba... Bu yüzden Yozgat’ta bir günlük bir aksama yaşardık diye düşünüyorum. Yanlış anlaşılmasın kadınların beceriksizolduğundan değil de yine de garip gelirdi... Kasapta, fırında, oto tamircisinde, elektrikçi de,sucu da kadınların çalıştığını düşünmek komik geldi bana. Zaten Kozluören köyenen hanımlarıda çok komik duruyor, kahvehanede çay içip, okey oynarlarken... Geleneğin en ilginç yanı ise, muhtarlık mühürünü devralan muhtar hanımı erkekleri köyden kovuyor ve giriş yapmamaları için de köyün girişine kadınlardan nöbetçiler koyuyor. Ve erkeklerin bir gün süreyle köye girmesi yasaklanıyor, onlarda civar köylerde vakit geçirip, kendilerinin cezalarının dolmasını bekliyor. Evet enteresan gelen bu haberi sizlerle paylaşmak istedim. Amacım kadın erkek kavgası yada sıkıntısı yaşatmak değil ama, bir günlük süre Kozluören köyü kadınına da az gelmiş olacak ki, kocalarını ikna edip, bir haftaya çıkartmaya çalışıyorlar bu süreyi. Yani bir hafta köyde kadın hakimiyeti ve kadının adı olsun istiyorlar... Ama ben derim ki benimkisi küçük birer tavsiye, bir hafta süre için erkeklerde kadınların yaptığı görevleri yapsın. Belki gerçekten herkes birbirinin ne yaşadığını anlar ve bundan sonraki hayatlarında daha saygılı ve sevgi dolu davranır. Düşünsenize akşama kadar kocanız sizin işinizi, siz kocanızın işini yapıyorsunuz. Dolayısıyla akşam yemek neden pişmedi diye kavga çıkartamazsınız, ya da eve neden ekmek getirmedin diye surat asamazsınız. Biribirinizi çok iyi anlar sonrasında da aile içi şiddetli geçimsizliği yaşamazsınız... Bu yüzden eğer böyle bir geleneğin kurucusu olsaydım ben her iki tarafın rollerini değiştirirdim... Erkeğe akşama kadar ev, bahçe, çocuk, yemek sorumluluğu yükler, kadına da erkeğin yaptığı işi verirdim. Böylece herkes biraz daha mutlu olurdu.... Bu yüzden Abdal Mehmet Efendi bu geleneği başlatırken karısının tesirinde kalmış gibi geliyor, bu işte bir eksiklik var çünkü!!!!